De Pen van: Rogier Francois

Oef.. de Pen.. wat schrijf je over een “hardloop carrière” die nu net een dik jaar loopt?

Na in mijn jeugd best veel gesport te hebben met als loophoogtepunt de Halve Marathon in Eindhoven in 1991 hebben de jaren daarna zich vooral gekenmerkt door sport kijken vanaf de bank en de incidentele lunchwandeling over een verlaten industrieterrein.

Hoewel het ergens altijd wel kriebelde om weer meer te gaan bewegen was het altijd wel te nat, te koud of te warm om echt de deur uit te gaan. Onnodig te zeggen dat de conditie naar het nulpunt gedaald was. Het omslagpunt kwam zo’n beetje in een vulkaan op Lanzarote, prachtig om naar beneden te wandelen, maar op de terugweg naar boven dacht ik er nooit meer uit te komen (elke stap naar boven betekende driekwart stap terugglijden)… Dat kon zo niet langer!

Ik had al wel ooit de advertenties van de Springbokken gezien en heb toen eerst Lineke op verkenning gestuurd… die steeds enthousiast terugkwam.  Er was nog wat overredingskracht van Angela en Bram op de buurtbarbecue voor nodig, maar uiteindelijk ben ik eind 2015 gestart bij de beginnersgroep van Frans.

De eerste lessen van 1 en 2 minuten waren al een beproeving. Wat was ik blij als Frans op zijn fluit blies en we weer mochten gaan wandelen, maar ik moest en zou die 3km halen. Het was een openbaring om te merken dat het ook echt steeds beter ging, en na 10 weken was de 3km bereikt.

Inmiddels had ik natuurlijk ook het warme Springbokkennest leren kennen. Wat een leuke club met een leuke sfeer. Ik heb er dan ook geen seconde over getwijfeld om door te gaan. Mijn doelen heb ik steeds verlegd en ik merk dat de conditie met sprongen vooruit is gegaan. Het nieuwe doel is dan ook de Halve Marathon in oktober uitlopen.  Nog een half jaar om te trainen…

En daarna?  De marathon van New York staat nog op mijn bucketlist… wie weet in 2018 of 2019???

 

De Pen is leeg…  ik geef hem door aan… Tom Verest.

**********************************

Gr,

Rogier