De Pen van: Anke Bezemer

Wat leuk! De pen…

Dank je wel Tom!

Ook ik zal schrijven over mijn hardloopverleden, heden en toekomst!

Als kind ben ik jong begonnen met atletiek bij HAC (Helmondse Atletiek Club). Ik kom uit een ware atletiekfamilie; alle kinderen waren lid van de club en mijn vader zat op de jurytrap!

Vooral de busreisjes naar wedstrijden in de omgeving vond ik leuk; ik hoor me nog zingen: We hebben een H, we hebben een A, we hebben een C;  HAC.

En: daarboven op die berg daar woont een citroen en die zingt elke ochtend ‘HAC wordt kampioen!’ en van je hela-hela-hela-ho-la-la…

Maar goed, toen ik 15 werd begon ik andere dingen veel interessanter te vinden en hield ik er mee op!

Geen wedstrijden of trainingen meer voor mij. Toch heb ik diverse keren het hardlopen opgestart maar ook weer gestopt. Bijna een jaar bij de studentenclub in Maastricht, een keer een jaar bij de recreantengroep in Gemert en met een groepje vrienden zeker een jaar lang wekelijks gelopen.

Toch had ik alweer een aantal jaar niet meer gelopen voordat ik bij de Springbokken kwam. Gewoon een keer meedoen was het idee. Het lopen beviel me weer goed, ik had geen last van mijn achillespees; de reden waarom ik de laatste keer opgehouden was met lopen.

Voorheen mopperde ik bij ieder heuveltje of beetje los zand en nu zoek ik het juist bewust op. Nooit verwacht dat ik dat leuk zou gaan vinden!

En ik heb voor het eerst een halve marathon gelopen in Eindhoven. Sterker nog; ik heb er inmiddels al drie gelopen! Ik ben absoluut blij dat ik bij de Springbokken gestart ben. Ik beleef veel plezier aan het lopen en ik vind het een leuke groep mensen.

Dus ik blijf voorlopig nog!

En nu wil ik alleen nog zeggen:

Dorine, ik geef de pen aan jou!!!!!

Anke Bezemer